Start / Blog / Strategia / Checklista przed startem strony
Checklista przed startem strony firmowej: co sprawdzić technicznie
Strona, która dobrze wygląda w przeglądarce, nie jest jeszcze gotowa do publikacji. Formularz może nie dochodzić do skrzynki, analityka może po cichu nie zbierać danych, hosting może blokować część robotów, a skrypty śledzące mogą odpalać się mimo odmowy zgody. Żadna z tych rzeczy nie rzuca się w oczy, dopóki ktoś jej nie sprawdzi.
Poniżej opisuję przegląd techniczny, który zrobiłem na własnej stronie fisite.pl przed przepięciem domeny w lipcu 2026 roku, oraz poprawki z późniejszych przeglądów. Nie jest to lista życzeń, tylko to, co faktycznie wyszło przy sprawdzaniu. Do tego, jak przygotować się do zlecenia, mam osobny tekst: jak przygotować się do stworzenia pierwszej strony firmowej. Tu chodzi o drugą stronę: weryfikację gotowego efektu.
Dlaczego przegląd techniczny robię osobno od oceny wyglądu
Ocena wyglądu to pytanie, czy strona się podoba i czy jest czytelna. Przegląd techniczny to pytanie, czy działa tak, jak zakładałem, także tam, gdzie nikt nie patrzy: w nagłówkach odpowiedzi serwera, w logach, w konsoli przeglądarki, w plikach, które odwiedza wyłącznie robot. Mieszanie tych dwóch ocen kończy się tym, że zadowolenie z wyglądu usypia czujność wobec tego, czego nie widać.
Dlatego przed startem przechodzę sześć obszarów, każdy z własną krótką listą pytań. Kolejność nie jest przypadkowa: zaczynam od rzeczy, których awaria kosztuje najwięcej, czyli od tego, czy klient może się ze mną skontaktować.
1. Kontakt i formularz
Strona firmowa istnieje po to, żeby ktoś mógł się z Tobą skontaktować. Dlatego pierwszy test to nie wygląd formularza, tylko przejście całej drogi: wypełnienie, wysłanie, odebranie wiadomości w skrzynce i sprawdzenie, czy da się na nią odpowiedzieć. U mnie formularz kontaktowy to własny skrypt PHP bez bazy danych: z pułapką na boty (ukryte pole), kontrolą czasu wypełnienia, sprawdzeniem źródła żądania i limitem zgłoszeń z jednego adresu. Wszystko to ma sens dopiero po teście na prawdziwej skrzynce, więc wysłałem zgłoszenia próbne i sprawdziłem, że dochodzą.
Na liście są też pytania, które łatwo pominąć:
- czy każdy przycisk wezwania do działania prowadzi tam, gdzie ma prowadzić, także na telefonie,
- czy numer telefonu i adres e-mail są klikalne,
- czy po wysłaniu formularza użytkownik widzi potwierdzenie albo trafia na stronę z podziękowaniem,
- czy gdzieś zostaje ślad zgłoszenia, na wypadek gdyby poczta zawiodła.
Szerzej o samym projekcie formularza piszę w tekście o tym, jak zaprojektować formularz kontaktowy, który konwertuje. W przeglądzie przedstartowym interesuje mnie wyłącznie to, czy zgłoszenie dociera.
2. Telefon, czyli większość odwiedzin
Przegląd na telefonie to nie podgląd w jednym rozmiarze. Sprawdzam kilka szerokości, zwykle 360 i 390 pikseli, oraz poziom prowadzenia: czy strona nie przewija się w bok, czy teksty nie wychodzą poza ekran, czy przyciski dają się trafić kciukiem. Poziome przewijanie wykrywam pomiarem, a nie na oko: szerokość zawartości strony ma być równa szerokości okna przeglądarki.
Dwie rzeczy, które wyszły u mnie dopiero w późniejszym, dokładniejszym przeglądzie telefonu: drobne teksty w stopce, okruszkach i opisach kart oraz zbyt małe obszary dotyku. Część linków miała kilkanaście pikseli wysokości, a pole zgody w formularzu było mniejsze niż wygodne minimum około 44 pikseli. Dziś pilnuję tych wartości od początku, a nie po fakcie.
3. SEO techniczne
W tym obszarze sprawdzam rzeczy, które wyszukiwarka czyta bez pytania, czy się podoba. Moja lista:
- jeden adres kanoniczny dla każdej strony, bez zdublowanej domeny w adresie,
- po jednym nagłówku H1 na stronie, bez przeskoków poziomów,
- dane Open Graph i karta podglądu w serwisach społecznościowych,
- strona 404, która naprawdę zwraca kod 404, a nie 200,
- przekierowania: wersja z www na wersję bez www, wersja bez ukośnika na końcu adresu, a także http na https,
- mapa strony z datami, które odpowiadają realnym zmianom,
- plik robots.txt, który niczego ważnego nie blokuje.
Przy certyfikacie samo posiadanie HTTPS nie wystarcza, bo trzeba jeszcze zadbać o przekierowanie. U mnie przez pewien czas adres z http potrafił odpowiedzieć kodem 200, mimo że nagłówek HSTS był włączony. HSTS chroni dopiero po pierwszej wizycie przez HTTPS, więc pierwsze wejście z http nadal trafiało na wersję bez szyfrowania. Więcej o certyfikacie opisałem w tekście czy certyfikat SSL jest potrzebny.
Osobny punkt to znacznik noindex. Strony testowe zwykle go mają, i słusznie. W dniu publikacji trzeba go zdjąć i sprawdzić, jak widzi to Google. Z mojego doświadczenia: mimo poprawnego kodu Search Console potrafi długo pokazywać dla części adresów stary status, a jedyną realną dźwignią okazuje się ręczne zgłoszenie indeksowania. Konfigurację samego narzędzia opisuję w tekście o Search Console i szybszym indeksowaniu.
4. Boty AI i plik llms.txt
To obszar, którego dawniej nie umieszczało się na takich listach. Dziś część klientów szuka informacji w asystentach AI, więc pytanie brzmi, czy roboty tych usług w ogóle widzą stronę. Sprawdzam trzy rzeczy: czy plik robots.txt nie zabrania im dostępu, czy plik llms.txt zawiera aktualne informacje (ceny, godziny, adresy), oraz czy hosting nie blokuje ich na swoim poziomie.
Ostatni punkt jest najbardziej zaskakujący. Hosting, na którym stoi moja strona, domyślnie zwracał kod 403 części robotów, w tym robotom AI. Przeglądarka tego nie pokazuje, bo odwiedzający człowiek nie jest blokowany. Wyszło to dopiero po sprawdzeniu logów serwera, a nie po otwarciu strony. Wniosek jest prosty: testu z własnego komputera nie zastąpi nic, co pokazuje, jak odpowiada serwer na żądania robotów.
5. Bezpieczeństwo: nagłówki, uprawnienia i pliki robocze
Przegląd bezpieczeństwa to nie skanowanie w poszukiwaniu włamania, tylko sprawdzenie ustawień, które minimalizują ryzyko. Na mojej liście są nagłówki odpowiedzi: HSTS, X-Frame-Options, X-Content-Type-Options, Referrer-Policy oraz polityka Content-Security-Policy. Do tego uprawnienia plików na serwerze i brak publicznie dostępnych plików roboczych.
Najdroższą lekcją z tego obszaru była polityka CSP. Gdy po raz pierwszy dodałem ją do konfiguracji, zablokowała prawdziwe wywołania analityki i okna zgód, a na stronie nie pojawił się żaden błąd. Powód: usługi takie jak Google Analytics dobierają regionalne subdomeny (adresy w rodzaju region1.google-analytics.com), więc wpis z jedną konkretną nazwą nie wystarcza. Dodatkowo domena z dywizem, z której ładuje się skrypt narzędzia do zgód, nie jest subdomeną domeny głównej usługi, więc ogólny wzorzec jej nie obejmuje. Zauważyłem to dopiero w konsoli przeglądarki po odświeżeniu strony z pominięciem pamięci podręcznej. Samo sprawdzenie nagłówka poleceniem w terminalu potwierdza wyłącznie, że nagłówek istnieje, nie że nic nie jest blokowane.
Druga pułapka dotyczy uprawnień. Po wgraniu jednego pliku skryptu na serwer miał on uprawnienia 600 zamiast 644. Efekt: serwer zwracał 403 dla całego pliku, a razem z nim przestawały działać animacje, menu i kreator wyceny, bez wyraźnego komunikatu poza uwagą w konsoli o niewłaściwym typie pliku. Dlatego po każdym wgraniu pojedynczego pliku sprawdzam jego uprawnienia, a nie polegam na wcześniejszym masowym ustawieniu.
Trzeci punkt to pliki robocze. Kopie zapasowe z dopiskiem w nazwie (na przykład .bak) leżały w katalogu publicznym i można było je pobrać, a w takiej kopii bywa kod, którego nie chcesz pokazywać. Dziś takie nazwy są zablokowane regułą serwera, a log zgłoszeń z formularza leży poza dostępem z sieci.
6. RODO i zgody
Najpoważniejszy błąd mojego audytu dotyczył zgód. Skrypty analityczne, które miały czekać na zgodę, ładowały się po pierwszej interakcji albo po kilku sekundach, bez sprawdzenia, co użytkownik wybrał w banerze. Test w przeglądarce pokazał, że po kliknięciu Odrzuć narzędzie do analizy zachowań i tak wysyłało dane. Naprawa polegała na podpięciu skryptów pod zdarzenie zmiany zgody wysyłane przez narzędzie do banerów: dopiero gdy wśród zaakceptowanych kategorii pojawia się analityka albo reklama, skrypty się uruchamiają.
Sprawdzam więc trzy rzeczy: czy po odmowie żadne skrypty śledzące nie wysyłają danych (zakładka Sieć w narzędziach przeglądarki), czy formularze mają odnośnik do polityki prywatności i pole zgody, oraz czy sama polityka zawiera komplet informacji: okres przechowywania danych, nazwani dostawcy z informacją o transferze poza Europejski Obszar Gospodarczy, prawo do cofnięcia zgody i do skargi do organu nadzorczego. Moja polityka była na początku mocno okrojona i przepisałem ją w całości. To nie jest porada prawna, ale opis tego, co sprawdzam jako wykonawca. Szerzej piszę o tym w tekstach o RODO na stronie firmowej i Consent Mode v2.
Zbliża się start Twojej strony? Opisz mi, na jakim jest etapie i na jakim hostingu stoi. Wskażę, które punkty z tej listy będą u Ciebie najważniejsze, zanim opublikujesz ją dla klientów.
Jak sprawdzać, żeby nie dać się oszukać wynikowi
Wszystkie sześć obszarów łączy jedno: wynik jednego sprawdzenia bywa mylący. Przekonałem się o tym przy banerze zgód. Automatyczny test przeglądarkowy zgłosił, że baner nie znika po kliknięciu Akceptuj. Trzy niezależne ręczne sprawdzenia, na komputerze i telefonie, na świeżych ciasteczkach, pokazały, że działa poprawnie. Test najprawdopodobniej kliknął w niewłaściwym momencie.
Dlatego stosuję trzy poziomy pewności. Wynik narzędzia traktuję jako hipotezę. Własne przejście po stronie, na prawdziwym urządzeniu, jako potwierdzenie. A jeśli sprawa dotyczy tego, co robi serwer lub robot, szukam śladu w logach. Dopiero zgodność tych poziomów jest dla mnie podstawą, żeby uznać punkt za zamknięty. Podobnie podchodzę do audytu dostępności, który opisuję w tekście audyt dostępności: jak sprawdzić samodzielnie.
Nie wszystko wyjdzie przed startem
Najuczciwsza część tej checklisty to świadomość, że nie jest kompletna. Po publikacji znalazłem jeszcze wiele rzeczy: wspomniany brak przekierowania z http, mapę strony, w której wszystkie adresy dostały tę samą datę po zmianie wersji plików CSS, uprawnienia pojedynczych plików. Nie dlatego, że przegląd był źle zrobiony, tylko dlatego, że strona żyje i zmienia się razem z hostingiem, przeglądarkami i wymaganiami. Plan na po starcie jest więc częścią planu na start: kilka tygodni obserwacji logów i Search Console, a potem krótka powtórka punktów, których dotyczyła każda większa zmiana.
Najczęstsze pytania
Ile trwa techniczny przegląd strony przed startem?
Przy kilkunastu podstronach sam przegląd zajmuje zwykle jeden do dwóch dni roboczych. Najwięcej czasu pochłaniają nie sprawdzenia, tylko poprawki: pliki z błędnymi uprawnieniami, zgody, nagłówki, formularz. Dlatego przegląd warto zrobić na kilka dni przed planowaną publikacją, a nie w dniu startu.
Czy wystarczy automatyczny audyt, na przykład z narzędzia SEO?
Nie. Narzędzie wykryje brakujący tytuł czy zduplikowany nagłówek, ale nie sprawdzi, czy formularz dociera do Twojej skrzynki, czy po kliknięciu Odrzuć skrypty śledzące naprawdę milczą, ani czy hosting nie blokuje części robotów. To trzeba przejść ręcznie, a wynik narzędzia traktować jako listę podejrzeń do weryfikacji.
Kiedy zdjąć noindex ze strony testowej?
W dniu publikacji, razem z przepięciem domeny, i od razu sprawdzić kod strony oraz status w Google Search Console. Robot, który wcześniej widział noindex, bywa przy takich stronach długo nieobecny, więc zmiana nie zawsze jest widoczna sama z siebie. Pomaga ręczne zgłoszenie najważniejszych adresów do indeksowania.
Czy checkbox zgody w formularzu kontaktowym jest obowiązkowy?
Do samej odpowiedzi na zapytanie zwykle wystarcza podstawa z art. 6 ust. 1 lit. b lub f RODO, bez osobnej zgody. U siebie i tak dodałem pole wyboru z linkiem do polityki prywatności, bo usuwa dwuznaczność i zostawia ślad w logu. To nie jest porada prawna, więc przy wątpliwościach warto skonsultować treść z prawnikiem.
Czy checklistę trzeba powtarzać po starcie?
Tak, w skróconej formie. Część rzeczy wychodzi dopiero po publikacji: u mnie dopiero po kilku tygodniach okazało się, że adres z http nie przekierowuje na https, mimo włączonego HSTS. Po każdej większej zmianie w nagłówkach, skryptach albo formularzu powtarzam odpowiednie punkty.
